دبی – العربیه. نت
در14 ژانویه سال 2011 پس از گسترش اعتراض ها در تونس و تجمع هزاران تن از مردم در خیابان بورقیبه در پایتخت ، زین العابدین بن علی مجبور شد از کشور فرار کند. این سرآغاز پیروزی جنبش اعتراضی مسالمت آمیزی بود که در قرن 21 بی نظیر بود. دامنه این جنبش که نام " بهار عربی " گرفت سراسر جهان عرب را از اقیانوس تا خلیج را دربرگرفت. تونس اولین سالگرد پیروزی انقلاب خود را که با اقدام محمد البوعزیزی به خودسوزی آغاز شد در17 دسامبر گذشته جشن گرفت. اعتراض آلبوعزیزی به اوضاع نابسامان اجتماعی جرقه جنبش فراگیری شد که به شکل غیرمنتظره گسترش پیدا کرد. قیام مرد از شهر " سیدی بوزید " در مرکز تونس آغاز و سپس به " تاله " و " القصرین " در شمال غرب کشور سرایت کرد و به تدریج همه مناطق تونس و حتی روستاهای این کشور را در برگرفت. کناره گیری مبارک
در مصر ، هیچ کس تصور نمی کرد تظاهرات جوانان به انقلابی تبدیل شود که رژیم سابق را سرنگون کند. سرکوب مخالفان کار خودش را کرد وباعث گسترش اعتراض ها شد.
پس از سه روز از آغاز اعتراض ها " جمعه خشم " در روز 28 ژانویه برگزار شد و پس از دو هفته ملت تا زمان اعلام کناره گیری حسنی مبارک از قدرت میدان را ترک نکردند.
در 10 فوریه سال 2010 حسنی مبارک در بیانیه ای همه صلاحیت های خود را به عمر سلیمان جانشین خود تفویض کرد اما این بیانیه مردم را راضی نکرد و تجمع ها برای کناره گیری وی از قدرت به شکل بی سابقه ای گسترش پیدا کرد.
مبارک پس از 18 روز با فشار گسترده مردم خشمگین در 11 فوریه سال 2011 از قدرت کنار رفت و حکومت را به شورای عالی نیروهای مسلح واگذار کرد.
پس از آن میلیون ها نفر در قاهره و دیگر شهرهای مصر و کشورهای مختلف در خیابان ها به جشن و شادمانی پرداختند.
قذافی کشت و کشته شد
در لیبی اما قذافی که می دانست انقلاب در خانه او را نیز خواهد زد از انقلاب های عربی پشتیبانی نکرد.
او با انتقاد از سرنگونی زین العابدین بن علی ، خشم مردم این کشور و دیگر مردم در جهان عرب را برانگیخت.
او گفته بود مردم تونس عجله کردند. قذافی پس از آغاز اعتراض های مردمی علیه رژیم مبارک در یک مکالمه تلفنی با وی اعلام همبستگی کرد اما چند روز پس از سرنگونی رژیم مبارک آتش انقلاب به لیبی رسید.
مردم لیبی سالگرد پیروزی انقلاب خود را که با کشته شدن قذافی همراه بود در 17 فوریه گذشته جشن گرفتند.
یک سال پس از پیروزی انقلاب لیبی این کشور اما با چالش های متعددی روبه رو است. مردم پس از پایان دادن به حکومت قذافی برای رسیدن به اهداف خود تلاش می کنند.
مهمترین چالش در این کشور گسترش سلاح در مناطق مختلف ، بازسازی نظام ، انتخابات و تدوین قانون اساسی است.
این مشکلات از شادمانی مردم پس از سرنگونی نظام جلوگیری نکرد. در طرابلس صدها تن در میدان شهدا در مقابل باب العزیزیه تجمع کردند. قذافی پیش از این در همین مکان در میان هواداران خود حاضر شده بود و بر رویارویی با انقلابیون تاکید کرد. باب العزیزیه در پایان به دست انقلابیون افتاد.
صالح قدرت را واگذار می کند
روز گذشته علی عبدالله صالح قدرت را واگذار کرد. او پس از 33 حکومت در یک مراسم دولتی قدرت را به معاون خود عبد ربه منصور هادی سپرد.
صالح در پایان مراسم گفت :" پرچم انقلاب ، آزادی ، امنیت و آرامش را به دستان امانتداری می سپارم."
با آغاز این دوره جدید اما ریشه های خاندان علی عبدالله صالح همچنان در سیستم دولتی این کشور پابرجا ماند. نزدیکان صالح در همه دستگاه های امنیتی و نظامی نفوذ دارند.
منصور هادی پس از برگزاری انتخابات به عنوان کاندید توافقی پیروز اعلام شد و هفته گذشته در پارلمان این کشور سوگند یاد کرد.
علی عبدالله صالح پس از این انتخابات که با مشارکت 60% مردم برگزار شد چهارمین کسی شد که با قیام مردمی سرنگون شد.
